STRESS

Er is een mooie groep mensen aanwezig op het kerk cafe. Samen zingen we het welkomstlied . Het onmisbare Licht wordt aangestoken. En we rijgen een mooi snoer met parels. Mooie momenten zien we als parels, de ene glimt, de andere wordt het stof afgehaald, en soms is er een wat dof, stuk voor stuk belangrijk in het geheel. En dan is er de vraag over stress. Eigenlijk merken we zoiets pas op als het vaak al te laat is. Stress in deze tijd, lijkt er gewoon bij te horen. Bijzonder dat we dan zoveel moeten. van wie en waar voor? Dan lezen we het verhaal over de grote profeet Elia, en wel in vier verschillende vertalingen. Een boeiende beleving, zoveel verschillen in het vertalen. En dan beginnen we te pluizen, we bevragen de tekst. Kijken naar de personen en wat ze doen. Wat is de rol en waarom? Geweldig om zo met elkaar op deze manier naar die tekst te kijken. En zo komen we toch weer bij ons zelf uit. Want voor Elia waren er engelen toen hij de weg kwijt was. Eigenlijk kom ik bijna dagelijks van die engelen tegen, maar dan heb ik het over de letterlijke weg kwijt zijn. Mensen die je aanspreken en behulpzaam zijn, dit zijn voor mij persoonlijk engelen. En voor wie zijn wij engelen? Daar kunnen we natuurlijk heel moeilijk over gaan doen en de lat weer hoog leggen. Een mooi antwoord vind ik, dat je soms zonder dat je het opmerkt een engel bent. Gewoon een luisterend oor, echt aandacht voor de ander. Het lied van Stef Bos over dat je het niet alleen kunt, sluit hier heel mooi bij aan. Met het lied ‘voor ieder een plaats aan de tafel’ schuiven we aan een gedekte tafel. Er is weer goed voor ons gezorgd met een pittige wortel/gember soep, en een overheerlijk toetje. Met het vredeslied nemen we afscheid. Over twee weken is er weer een prikkelend onderwerp, voel je vrij en kom op zondag 29 april naar het kerkcafé in de ’sterrenschool’, tot dan!

Comments

comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *