Ik ben het Licht der wereld

Stille zaterdag, ik kijk terug naar een week van meditatie door het labyrint. Een labyrint, een levensweg. En deze week mediteren op die levensweg in verbondenheid met de zeven uitspraken van Jezus. Jezus, die zelf de weg is, de weg de waarheid en het leven. En op die weg wil Jezus onze herder zijn, Hij gaat voor ons uit. Wij mogen elk op onze eigen manier volgen. De zorg en warmtevan de herder is voelbaar. En op deze zoektocht stroomt de liefde van Jezus door ons heen, als wij verbonden zijn aan de wijnstok. Verder op die weg kwam het brood des levens, voedsel voor iedereen. Bij dat levende brood kwam het levende water. En nu vandaag krijgen we het ‘Licht van de wereld’. Een weg gaan in het donker is best lastig, dan zijn er zoveel obstakels. Vind dan in het donker je weg , dat is gewoon zonder licht niet denkbaar! Er zijn weer een fijne groep mensen in de ‘kerk op wielen’. Om acht uur steken we het onmisbare Licht aan. We lezen in Johannes 8 en 12 over Jezus die zegt, ‘ik ben gekomen als het licht voor de wereld’. Een voor een starten we met de meditatie in het labyrint. Als ik samen met Klazien de bus uit stap, begint het te regenen. Het Licht van de wereld, en dan gelijk de afleiding met de druppels. De mensen voor ons lopen al met een kaarsje, en het wordt nu zorg dragen dat mijn lichtje niet uit gaat. Met mijn hand boven het glas, voel ik de warmte. Dit Licht en die Warmte zou ik wel aan iedereen willen door geven. Warmte van het kwetsbare licht. Want voor ik in de bus kom is inderdaad mijn kaarsje uit! In de bus branden alle kaarsjes op tafel, wat een zee van Licht, geweldig. Jezus die zelf het Licht is, en wij mogen de lichtdragers zijn. Licht wat liefde en warmte geeft. En met die liefde en warmte gaan we morgen lopen, van de dood naar het leven, van het donker naar het Licht. Licht dat nooit meer dooft!

Comments

comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *