Ik ben het levende brood

Het lied van ‘tienduizend redenen’ komt spontaan bij mij boven als ik deze keer het park in loop. Wat een geweldig mooie lucht zonnestralen die bijna afscheid nemen. Vogels die zo vrolijk fluiten, mensen die mij al sportend passeren. Geweldig, en dan op weg naar het labyrint. Vandaag staat het brood des levens centraal. Brood, eigenlijk de eerste levensbehoefte van ons mensen! Met een mooie kring mensen zitten we om acht uur in de ‘kerk op wielen’. Het onmisbare Licht wordt ontstoken. Om beurten lezen we een vers uit Johannes 6. Hier gaat het wonder van de broodvermenigvuldiging aan vooraf. Voor mij is dit duidelijk een verwijzing naar de woorden die Jezus in de verzen 47/54 zegt, ‘Ik ben het brood des levens’. Niet alleen voor al die duizenden is het brood des levens, maar voor iedereen! Een voor een gaan we het labyrint lopen. Al mediterend komen we bij een heerlijk geurend brood, een stuk er af en al kauwend gaan we verder. Als we bij C komen komt bij mij de bede boven, dat iedereen zou moeten proeven van dat brood des levens. Voor we terug gaan naar de bus genieten we van dit mooie weer al zittend op het bankje, midden in het labyrint. . Bij het delen zien we ineens de winkel met zoveel soorten brood. Terwijl Jezus zegt, ‘Ik ben het brood’,. Geen keuzestress van welk soort nee, Ik ben het brood, niet meer en niet minder. Tja, en als je brood eet, heb je honger. Waar honger je dan naar? Naar vrede, rechtvaardigheid. Wat is dit toch weer een kostbaar moment! Al zingend, over de goede gaven, die ons zo maar gegeven worden, sluiten we de avond af. We gaan op weg naar goede vrijdag.

Comments

comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *