Ik ben de goede Herder

Als ik het park in loop, ben ik al met mijn gedachten bij het verhaal wat vanavond bij de meditatie centraal staat. Ik ben de goede herder. In gedachten ga ik vele jaren terug. Zo mocht ik eens een schaapscheerder helpen. Het ging om het scheren van vier schapen. ‘Als ik die beesten eerst maar op de rug heb’, zei de schaapscheerder tegen mij. Voor mij was het de eerste keer dat ik van zo dicht bij in contact kwam met schapen. En het trof mij, dat zo’n groot beest, zo weerloos is, als het op de rug ligt. Als het dier niet door iemand geholpen wordt, dan is het op de rug ten dode opgeschreven. Je zult dan maar een schaap zonder herder zijn! Als ik bij het labyrint aan kom, voel ik hoe koud het eigenlijk is. Gelukkig is het droog. Er komen aardig wat mensen binnen en we zitten dan ook om acht uur in een mooie kring, in de ‘kerk op wielen’. Het onmisbare Licht wordt ontstoken. Dan lezen we samen Johannes 10, over de herder die zijn leven geeft voor de schapen. Een voor een starten we met de loopmeditatie. Mijn voeten gaan op de uitspraak, ik ben de goede herder. Bij B ligt een stuk schapenwol. De zachtheid en warmte hier van doen mij veel. Al mediterend kom ik bij C, een bede is voor mij, dat alle mensen omringt worden door die zachtheid en warmte. Als we terug in de bus zijn, mogen we delen. Het is altijd weer mooi als mensen hun ervaring willen delen. Heel veel herkenning, maar ook iets waar ik niet bij stil had gestaan. Schapen die zo volgzaam de herder volgen, kunnen ook in de weg lopen en het zicht op de herder weg nemen. Tja, je zult maar klein van stuk zijn, mis je dan de herder? Een zo bekend verhaal en dan toch door te delen, zie je het ineens weer net iets anders. Dan is het toch belangrijk om samen de weg te volgen achter de herder aan. Geweldig, wat zal de volgende meditatie mij brengen?

Comments

comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *