HEMELSE TROOST

Het is koud als ik naar het kerkcafe ga. Er is een boeiend thema over ‘hemel en troost’. Een mooie groep mensen komt binnen, er moeten zelfs nog wat stoelen worden bij gezet. We beginnen met het gedicht, ‘mensen van voorbij’. Een jaar waarin er mij weer een aantal mensen zijn ontvallen. Tja, voor mij betekent dit, bevrijd van het lijden, pijn en verdriet. Samen lezen we over Jezus die in het evangelie van Johannes zijn leerlingen vertelt over zijn weg gaan uit deze wereld. En er wordt een plaats bereid voor ons mensen. Nu met alle wetenschap van deze tijd, geloven we nog in die hemel? Er komt een mooie dialoog tot stand, want dit heeft alles te maken met je beeld van de hemel. Een mooi verhaal wordt verteld over de spekkoek. Een spekkoek bestaat uit allerlei laagjes en deze laagjes vormen ons leven. Door het voorgeslacht worden we gevormd, en de mensen die na ons komen vormen weer een laagje boven ons. Zo is een spekkoek een leven gevormd door alle laagjes heen. Toevallig las ik net die middag het rooster voor de advent, ja, wat is toeval! Zo las ik over een gesprek wat drie embrio’s in de baarmoeder hebben. De sceptische embryo zegt, ‘ik geloof niet dat er na dit leven nog iets komt’. De zelfverzekerde embryo zegt, ‘geloof jij dan niet in de bevrijding en (de komst van het eeuwige licht? Daarop zegt de twijfelende embryo, ‘ tja ik weet het nog niet zo zeker, ik heb het nu toch ook wel goed’. De sceptische embryo kan het niet laten, ‘hoe zo, bevrijding? We zitten hier gewoon vast aan een streng, en hier komen we nooit meer los van. En eeuwig licht, ik geloof echt niets van een God of iets hogers of iets zweverigs, dat schiet toch ook niets op’. De twijfelende embrio gaat nog meer twijfelen. ‘Wat kunnen we nu weten van licht en bevrijding, want ik zie hier toch ook niets van. Eigenlijk is het hier en nu bij jullie en aan onze moeder vast, toch ook wel goed’. ’!. De zelfverzekerde embryo zegt dan vol verbazing, ‘horen jullie dan nooit die mooie stem, en voelen jullie dan niet die warmte rondom ons? Ik vertrouw er vast op dat we los komen van deze streng, en dat we voor altijd naar die warmte en dat licht toe gaan. En dan zullen we altijd onze Moeder zien!’) Eigenlijk kunnen we nog uren door gaan over dit hemelse onderwerp. Mooi is het dat we overgaan om deze hemelse spijzen samen te proeven, het brood voor onderweg en de wijn van het nieuwe koninkrijk. Tot slot staat er weer een heerlijke soep voor ons klaar en mogen we dit bijzondere kerkcafe afsluiten om elkaar de zegen toe te zingen. Geïnteresseerd, kom gewoon eens langs op 9 december. Zou geweldig zijn om jou daar te ontmoeten!

Comments

comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *