POORT SOCIAAL

De ‘kerk op wielen’ is al op de goede plek, als we vanmorgen beginnen op te bouwen. Vroeg ondanks dat de markt pas om twaalf uur begint. Er is een geweldige brunch georganiseerd voor alle nieuwe bewoners van de wijk Poort. Ruim voor de start van de brunch is alles netjes rond de bus opgebouwd. Een mooie boekentafel, met keuze voor jong en oud. Het ‘rad van Avontuur’ staat start klaar. Maar liefst vijf verschillende cadeau’s voor alle raddraaiers. En dan nog een hele zoete tafel, waar je de eigen cup cake kan versieren. Fruit, chocolade, en allerlei gekleurde tubetjes suikergoed, kunnen gebruikt worden voor de mooiste creaties. Vanaf het podium begint de muziek installatie te draaien. Als de voorzitter het podium op komt, wordt maar liefst de vijfde ‘poort sociaal’ geopend. Maar naast de voorzitter komt onze eigen burgervader het podium op, om het feest de nodige luister bij te zetten. Geen lange toespraak. Maar de wens om met 205 duizend inwoners, met 185 verschillende culturen, en mensen met of zonder beperking, in vrede samen te leven, en te genieten van dit fantastische feest. En een geweldig feest is het! Met bijna driehonderd mensen geniet ik van een heerlijk verzorgde brunch. Een gezellige drukte is er vanaf de start van de markt. Tja, wat kun je niet kopen op de markt, er is gewoon te veel om op te noemen. Kom toch in de verleiding om een mooie kaars te kopen, altijd handig voor een cadeau. Als ik bij de ‘kerk op wielen’ kom, draait het rad al volop. De popcornmachine verspreidt een lekkere zoete lucht. Vandaag komen er maar liefst honderd kinderen draaien om met een mooie stuiterbal, een knutselwerkje of met een van de vele leuke boekjes naar huis te gaan. En bij dat alles toch nog een lekkere beker popcorn, om fijn te snoepen. De boekentafel krijgt ook wat belangstelling. Het zo mooi ingerichte stiltecentrum in de bus, wordt in alle drukte niet ontdekt. Persoonlijk vind ik dit wel jammer, want het is echt een rustpunt in de drukte van de bruisende activiteiten. Want er zijn zoveel verschillende bands, dansscholen, goochelaars, zo maar live op het podium. Gewoon te veel om op te noemen. Er beginnen toch weer ideetjes op te borrelen hoe het volgend jaar anders kan. Nog nagenietend van de mooie dag wordt alles weer opgeruimd, iedereen helpt mee. Zo geweldig om zoveel mensen spontaan te zien helpen, hier komt het spreekwoord goed uit,, ‘vele handen maken licht werk’. De ‘kerk op wielen’ gaat de zomerstalling in, en wij gaan genieten van een welverdiende zomervakantie, tot ziens op het volgende festival!

REIN OF ONREIN

De kaars wordt aangestoken en samen zingen we over het eeuwige Licht. Het Licht dat ons kan vernieuwen. Met een leuke groep mensen gaan we ‘parels poetsen’, mooie momenten met elkaar delen. Er ontstaat een mooie rij glanzende parels. Dan zingen we een lied over hoe fijn het is om zo samen te komen en samen te zingen. Het thema ‘rein en onrein’ wordt verder uitgelegd. Regels rond het eten, vasten of vegetarisch, of tja, noem het allemaal maar op! Wat is dan goed/rein? Met deze vraag liepen de mensen tweeduizend jaar geleden ook al rond. Deze vraag wordt aan Jezus gesteld in Marcus 7. Samen lezen we deze tekst uit de bijbel. Jezus heeft als antwoord, dat het niet uitmaakt wat je mond in komt, het is veel belangrijker wat je mond uit gaat. Hierover ontstaat een hele discussie, we hebben het dan over de traditie, en over verschillende religies. Belangrijk om naar elkaar te luisteren, want soms is het toch anders. Mensen die duidelijk genieten als alles volgens de regels verloopt, anderen ie hier niet aan moeten denken. Een boeiende conversatie over zoveel verschillende aspecten van rein en onrein, van toen en nu. Toch nog lastig als we na gaan wat onze mond zo snel ontglipt. . We sluiten af met een mooi gedicht. Gevolgd door een mooi lied over dat we aan tafel mogen komen. Samen genieten we van soep en brood. We sluiten af met een lied over de zegen die we door mogen geven. Toch geweldig dat een thema van tweeduizend jaar geleden, nog steeds actueel is. Op zondag 24 juni is er weer een boeiend thema van toen en nu, zou geweldig zijn om jou hier te ontmoeten.

HET LICHT ZIEN

Met een leuke kring mensen starten we het kerkcafe. Het onmisbare Licht steken we aan, Licht van het begin, Licht van de oorsprong. In dat Licht zingen we het lied ‘met open armen’. Een mooie rij parels, mooie momenten die je in de laatste tijd hebt meegemaakt, wordt aan elkaar geregen. Toch geweldig dat er altijd weer een mooi stel glanzende parels verschijnt. Vandaag staat het thema helemaal in het teken van Saulus. We lezen en zingen hier over. Dan staat opeens Saulus op in ons midden en geeft ons haarfijn uitleg waarom hij, Saulus, de ‘mensen van de weg’ vervolgd. De mensen vergeten de wetten en regels van Mozes, en dat kan niet ongestraft blijven. Opeens richt Saulus het woord tot ons, ‘waarom volgen jullie eigenlijk die Jezus’? Tja, daar zit je dan. Is die tijd van Saulus nu nog te vergelijken met het hier en nu. Ja, toch wel! ‘Mensen denken dat je niet goed bij je hoofd bent, als je nu nog gelooft’. Vol vuur vertellen over de liefde van God, dat kan er bij veel mensen niet in. We lezen het verhaal verder en komen bij Annanias. Deze man krijgt de opdracht om die Saulus te zegenen. En ja hoor, ineens staat Annanias ook in ons midden. Hij deelt zijn twijfel met ons, zijn tegenstand is groot, moet je nu deze man nog zegenen ook? ‘God zelf geeft mij deze opdracht, maar ik heb er wel erg veel moeite mee’!De moeite van Annanias is ook goed te begrijpen, want Saulus was niet terug gegaan voor het vervolgen van geloofsgenoten van Annanias. En toch wordt Saulus gezegend. Wat zal die Saulus toch een tegenstanders hebben gehad. Mensen die Saulus kenden als grootste tegenstander en dan toch! Dan moet je toch wel vol vuur zitten om door te zetten. We zingen een lied over het pinkstervuur dat zich nog steeds verspreid, ook al is het niet altijd zo zichtbaar. Terecht wordt er de vraag gesteld of er nu nog steeds mensen als Saulus voorkomen. Tja, mensen die eerst fel reageerden bij de vluchtelingen en nu toch helemaal om zijn. Soms bekijk je iets vanuit het midden en zie je het niet, en dan vanuit de grens, zie je ineens het Licht. Met een heerlijke soep en brood vullen we de inwendige mens en met het zegelied nemen we afscheid. Tot 10 juni, voel je welkom!

slapen bij de schapen

Zaterdagmorgen om negen uur is het Cascadepark nog stil. Alleen ‘de kerk op wielen’, staat vlakbij het Klokhuis geparkeerd. Langzamerhand komen er wat helpende engelen binnen druppelen. Onder het genot van een kop koffie bespreken we wat eerst te doen, en wat de verschillende taken en talenten zijn. Er worden twee tenten opgezet, precies op de hoek van twee voetpaden. De nodige vlaggetjes en versieringen mogen op de verjaardag van de kerk niet ontbreken. Daarna is het tijd voor de tafels en stoelen, hoe situeren we alles en welke uitstraling heeft dit? Ondertussen zijn er nog wat helpende handen bijgekomen en is er een gezellige drukte tijdens de lunch. Nu de invulling van het middagprogramma. Koffie en thee voor de kampeergasten. Want er verschijnen in het park mooie gekleurde tenten en vele jonge gezinnen installeren zich voor een fijn kampeerweekend. Kamperen tussen de schapen, waar kom je dat nu tegen? In de tent van de gezamenlijke kerken kun je leren haken en breien, een activiteit voor alle leeftijden. Jammer dat de zon deze dag haar stralen niet aan ons wil laten zien. Maar de reacties van de bezoekers verwarmen ons! Een heerlijke bbq wordt gezamenlijk met alle gasten gedeeld. Voor het eten klinkt de yel van de kinderen van de scouting, toch een vorm van gebed?! De dag wordt afgesloten met een geweldig kampvuur. Wat kunnen vlammen toch grillig zijn, en zo warm!
Op zondagmorgen showt de zon uitbundig haar stralen, warmte en licht genoeg op de dag dat de kerk haar verjaardag viert. Bijna tweeduizend jaar en nog steeds mag het vuur branden, de Geest waaien. De schaapherders met de kudde maken het feest compleet. Verschillende engelen maken de high thea klaar. Maar eerst bespreken we wie wat doet met de kliederkerk. De kliederkerk is opgezet met het thema ‘communicatie’. In het verre Babel spraken de mensen allemaal dezelfde taal. Tot ze op het idee kwamen om zo hoog als de wolken een toren te bouwen. Dan kregen ze mooi de macht in eigen handen. Dan waren ze bijna net als God. Nu kun je communiceren met spraak, maar je non-verbale communicatie zegt meestal veel over hoe iemand zich voelt. Bezoekers mogen een gezichtsuitdrukking uitzoeken via de veertig voorbeelden van Donald Duck. Lastig om precies dat uit te beelden, en dat de anderen het ook nog raden. Vaak moet het over, en dan nog…. Gelukkig kunnen wij dan nog vertellen wat het goede antwoord zou moeten zijn. Maar mis communicatie ligt op de loer. Actief aan de slag met het bouwen van een toren van Babel. Met stokken en elastieken proberen de bezoekers samen iets in elkaar te zetten. Hier is goede communicatie en samenwerking hard nodig. En in het verhaal lezen we dat God nu de spraakverwarring geeft. Opeens kun je elkaar niet meer begrijpen, mensen met dezelfde taal zoeken elkaar op en gaan bij elkaar wonen. Samen spreken en samen in balans blijven. Druk wordt er met een dobbelsteen gegooid om zoveel mogelijk poppetjes op de toren te krijgen en dan moet de toren ook nog in balans blijven. Voor de liefhebbers ligt dan nog een bordspel klaar om samen te werken aan een toren van vrede. Want al zijn we allemaal anders en uniek, als we goed communiceren en samen werken lukt het om in vrede te leven. En dan het verhaal van de Geest die op de pinkstermorgen gaat waaien en vuur verspreid op de hoofden van de vrienden van Jezus. En al die vrienden kunnen ineens spreken in zoveel verschillende talen, ineens horen alle mensen de boodschap van liefde in de eigen taal. De Geest van pinksteren brengt mensen in beweging, in vuur en vlam. De Geest maakt een einde aan alle verschillen en verbindt de mensen in de taal van de liefde. Dan Wordt er luid en duidelijk omgeroepen dat de verjaardag van de kerk wordt gevierd, en iedereen is welkom! We smullen van al dat lekkers dat is klaargemaakt. Wat is pinksteren toch een fantastisch feest, zo tussen de bezoekers en de schapen in, , mag de Geest waaien. Met weer een goed georganiseerde bbq komt voor mij een einde aan dit grandioze feest. Toch een zegen dat de Geest van pinksteren het hele jaar door blijft waaien.

STRESS

Er is een mooie groep mensen aanwezig op het kerk cafe. Samen zingen we het welkomstlied . Het onmisbare Licht wordt aangestoken. En we rijgen een mooi snoer met parels. Mooie momenten zien we als parels, de ene glimt, de andere wordt het stof afgehaald, en soms is er een wat dof, stuk voor stuk belangrijk in het geheel. En dan is er de vraag over stress. Eigenlijk merken we zoiets pas op als het vaak al te laat is. Stress in deze tijd, lijkt er gewoon bij te horen. Bijzonder dat we dan zoveel moeten. van wie en waar voor? Dan lezen we het verhaal over de grote profeet Elia, en wel in vier verschillende vertalingen. Een boeiende beleving, zoveel verschillen in het vertalen. En dan beginnen we te pluizen, we bevragen de tekst. Kijken naar de personen en wat ze doen. Wat is de rol en waarom? Geweldig om zo met elkaar op deze manier naar die tekst te kijken. En zo komen we toch weer bij ons zelf uit. Want voor Elia waren er engelen toen hij de weg kwijt was. Eigenlijk kom ik bijna dagelijks van die engelen tegen, maar dan heb ik het over de letterlijke weg kwijt zijn. Mensen die je aanspreken en behulpzaam zijn, dit zijn voor mij persoonlijk engelen. En voor wie zijn wij engelen? Daar kunnen we natuurlijk heel moeilijk over gaan doen en de lat weer hoog leggen. Een mooi antwoord vind ik, dat je soms zonder dat je het opmerkt een engel bent. Gewoon een luisterend oor, echt aandacht voor de ander. Het lied van Stef Bos over dat je het niet alleen kunt, sluit hier heel mooi bij aan. Met het lied ‘voor ieder een plaats aan de tafel’ schuiven we aan een gedekte tafel. Er is weer goed voor ons gezorgd met een pittige wortel/gember soep, en een overheerlijk toetje. Met het vredeslied nemen we afscheid. Over twee weken is er weer een prikkelend onderwerp, voel je vrij en kom op zondag 29 april naar het kerkcafé in de ’sterrenschool’, tot dan!