Kerstcadeautjes

Kerstavond, en het Cascadepark ligt in het donker. Als ik oversteek, komt ineens de warme kerstverlichting mij tegemoet. De wensboom staat te stralen, er mogen nog steeds wensen bij. Vuurkorven knetteren en geven warmte. Een intens warm gevoel krijg ik bij het zien van de in kerstsfeer verlichte tiny church. De kerststal staat verlicht te stralen. Kerstmuziek klinkt uit de speakers. Vorig jaar kon ik hiervan dromen, en nu….!  Afwachten of de wijkbewoners de kleine kerk weten te vinden. Dit lukt wonderwel op eerste kerstdag, ineens zijn ze er! Verschillende talen klinken door elkaar, mensen wat een feest! Kinderen mogen de laatste knutsel halen, en zondag zelf een cadeau brengen naar dat kwetsbare kind in de kribbe. Op tweede kerstdag worden we gevonden door de jonge gezinnen. Wat fijn, dat we er kunnen zijn. Zondag is het weer bar en boos, en toch komen er kinderen! Kinderen die hun cadeau aan Jezus willen geven. Als ik voorzichtig vraag wat er in het cadeautje voor Jezus zit, is het antwoord, LIEFDE! Wouw wat een cadeau! Liefde is belangrijk voor ieder kind, is de verklaring. Tja, liefde is voor ieder mens belangrijk, en is het niet Jezus die ons op een andere manier naar liefde heeft laten kijken!? De kinderen gaan in de stal, tussen de mooie poppen,  op de foto. Ook ontvangen zij een mooi boekje om thuis lekker te genieten. En ik geniet nog na van al die mooie kerstcadeautjes, wat een feest, zo anders en zo bijzonder!

TOEN EN NU ACTUEEL

De zon schijnt, en er ligt weer een fijn kerkcafé voor mij. Ondanks wat afzeggingen komt er weer een mooi aantal mensen binnen. Ina heeft de leiding en start met het aansteken van het Licht. Het Licht van Christus gaat schijnen op het thema ‘bezinning’. We lezen een behoorlijk stuk tekst uit Nummeri 12. Deze tekst ligt bij mij heel gevoelig het was mijn eerste preek ooit. Ik kreeg de tekst en moest er wat van maken. En dit alles heeft er toe bijgedragen dat ik nog steeds met veel plezier voor mag gaan. Na dit persoonlijke uitstapje luister ik verder naar het voorlezen van de tekst. Poeh, wat veel actualiteit zit er in deze tekst. En eigenlijk is er gelijk een prachtige dialoog op gang. Een dialoog over vertrouwen in de onzekere toekomst. Politiek die inhaakt op de tijd van toen, over uitsluiting. En dan het nep-nieuws, eigenlijk was het toen net als nu in 2019. Mensen draaien het nieuws zo dat zij, hun eigen angst voor de onzekerheid, voorop zetten. En dan de jaloezie van mensen die andere talenten als jou hebben ontvangen. Als we al die talenten op een goede manier inzetten hebben we een geweldige organisatie! Toen en u, bijzonder om dit uit een bijbelboek te halen. Fijn om hier zo samen over te praten! We mogen genieten van een heerlijke veganistische soep. Een recept dat via de ‘klimaatmars’ verkregen is. Het Licht heeft ons stil laten staan bij mensen van toen en nu, en met dat Licht mogen we de onzekere toekomst ingaan. Dit kerkcafé is weer een mooie stap op weg naar Pasen. Geïnteresseerd? Kom 31 maart gewoon langs en ervaar warmte en liefde!

VEELKLEURIG LICHT

Met veel regen en wind beginnen we het kerkcafé over het veelkleurige licht. Er is een mooie groep mensen en we starten met het onmisbare Licht van Christus. Mooie liederen over het Licht maken het compleet. Sommige mensen leven helemaal op met het licht, de dagen lengen en er kan zoveel meer gedaan worden. Andere hebben moeite met het overspoelende licht. We lezen uit Johannes 8, over Jezus die zegt dat Hij het Licht van de wereld is. Toch nog een lastig stuk als je niets weet van de filosofische cultuur waar Jezus in leeft. We lezen de tekst nog eens, maar dan in een rollenspel. en dan is er meer duidelijkheid. Jezus die hier in de traditie blijft, en dan toch nieuw is in zijn woordenspel. Het Licht van de wereld, het navolgen van Jezus. Soms kun je de weg kwijt zijn, en dan is het echt donker. Dan heb je een lichtje nodig. Een lichtpuntje, een schouderklopje, een bemoediging. We gaan twee aan twee hierover met elkaar zoemen. Wat een mooie woorden worden er gedeeld. Fijn, om zo samen met elkaar Licht te delen. Het Licht niet weg stoppen, maar breed uitdelen! Dit doen we ook met de lichtjes die we in het gebed voor anderen aansteken, voor mensen die een lichtje nodig hebben. Er wordt een geweldige soep geserveerd, altijd weer fijn als mensen zo creatief in de keuken zijn. En onder het eten poetsen we samen een prachtig snoer parels bij elkaar. We sluiten af met een lied waar alles van deze avond wordt samen gevat. Bron van liefde licht en leven, voor elkaar zijn wij gemaakt, met uw hand elkaar gegeven. Het zijn mooie woorden om dit warme veelkleurige kerkcafé mee af te sluiten. Geïnteresseerd? Kom gewoon langs en dompel je onder in de warmte en het Licht!

HEMELSE TROOST

Het is koud als ik naar het kerkcafe ga. Er is een boeiend thema over ‘hemel en troost’. Een mooie groep mensen komt binnen, er moeten zelfs nog wat stoelen worden bij gezet. We beginnen met het gedicht, ‘mensen van voorbij’. Een jaar waarin er mij weer een aantal mensen zijn ontvallen. Tja, voor mij betekent dit, bevrijd van het lijden, pijn en verdriet. Samen lezen we over Jezus die in het evangelie van Johannes zijn leerlingen vertelt over zijn weg gaan uit deze wereld. En er wordt een plaats bereid voor ons mensen. Nu met alle wetenschap van deze tijd, geloven we nog in die hemel? Er komt een mooie dialoog tot stand, want dit heeft alles te maken met je beeld van de hemel. Een mooi verhaal wordt verteld over de spekkoek. Een spekkoek bestaat uit allerlei laagjes en deze laagjes vormen ons leven. Door het voorgeslacht worden we gevormd, en de mensen die na ons komen vormen weer een laagje boven ons. Zo is een spekkoek een leven gevormd door alle laagjes heen. Toevallig las ik net die middag het rooster voor de advent, ja, wat is toeval! Zo las ik over een gesprek wat drie embrio’s in de baarmoeder hebben. De sceptische embryo zegt, ‘ik geloof niet dat er na dit leven nog iets komt’. De zelfverzekerde embryo zegt, ‘geloof jij dan niet in de bevrijding en (de komst van het eeuwige licht? Daarop zegt de twijfelende embryo, ‘ tja ik weet het nog niet zo zeker, ik heb het nu toch ook wel goed’. De sceptische embryo kan het niet laten, ‘hoe zo, bevrijding? We zitten hier gewoon vast aan een streng, en hier komen we nooit meer los van. En eeuwig licht, ik geloof echt niets van een God of iets hogers of iets zweverigs, dat schiet toch ook niets op’. De twijfelende embrio gaat nog meer twijfelen. ‘Wat kunnen we nu weten van licht en bevrijding, want ik zie hier toch ook niets van. Eigenlijk is het hier en nu bij jullie en aan onze moeder vast, toch ook wel goed’. ’!. De zelfverzekerde embryo zegt dan vol verbazing, ‘horen jullie dan nooit die mooie stem, en voelen jullie dan niet die warmte rondom ons? Ik vertrouw er vast op dat we los komen van deze streng, en dat we voor altijd naar die warmte en dat licht toe gaan. En dan zullen we altijd onze Moeder zien!’) Eigenlijk kunnen we nog uren door gaan over dit hemelse onderwerp. Mooi is het dat we overgaan om deze hemelse spijzen samen te proeven, het brood voor onderweg en de wijn van het nieuwe koninkrijk. Tot slot staat er weer een heerlijke soep voor ons klaar en mogen we dit bijzondere kerkcafe afsluiten om elkaar de zegen toe te zingen. Geïnteresseerd, kom gewoon eens langs op 9 december. Zou geweldig zijn om jou daar te ontmoeten!

HUIS VAN LIEFDE

Het is koud als ik de Europalaan op loop. De zon begint voorzichtig te stralen. Vandaag de allereerste keer een viering op de verpleegafdeling. Van beide kanten wat wennen. Gewoon in de gang een kring met stoelen, en een keyboard. Jammer dat de kaars niet mag branden! En natuurlijk komt hier een oplossing voor, want wat moeten we zonder het Licht? In plaats van 1 kaars, hebben we er ineens 3, mooi, de drie-eenheid, wat wil een mens nog meer! Voorzichtig komen er wat bewoners, en natuurlijk wat afzeggingen. Als iedereen voorzien is van koffie, komen er dan toch nog opeens drie bewoners bij. En dan starten we toch in een mooie kring met de viering. Als het Licht brandt, zingen we voorzichtig het lied van de warmte en vriendelijkheid van het Licht. We vragen Gods zegen. Dan lezen we de tekst uit Marcus 12, het liefdesgebod. En we zingen natuurlijk de psalm over de liefde. Want waar liefde woont etc.. Bij de korte overdenking is het zo stil, dat je bijna een speld kan horen vallen. Abba, Vader, klinkt al mooi, zo door de gang heen. We hebben twee jarigen in ons midden en hier zijn we blij en dankbaar voor. We danken voor deze mooie morgen en sluiten af met de onmisbare zegen. Wat een ervaring, een huis vol liefde. Met een hart vol liefde neme we afscheid, met de afspraak om de volgende maand een kerstviering te verzorgen! En nu gaan we samen op weg naar dat grote Licht, wat ons als kerstcadeau is gegeven. Als ik naar huis loop, heeft de zon zich terug getrokken, en toch voel ik de warmte!!

SINT MAARTEN

Donkere wolken drijven over het Cascadepark, gelukkig blijft het droog. De ‘kerk op wielen’ is vlak bij het ‘klokhuis’ geparkeerd. En vele handen zijn hier bezig om honderden pakjes chocomel uit de verpakking te halen. Tegelijkertijd staan er al vele schalen krentenbollen klaar. Aan de geluidsinstallatie wordt druk gewerkt. De fakkels staan klaar om aangestoken te worden. Pieter neemt tegen kwart voor vijf zijn sint Maarten uitrusting mee naar de ingang van het Cascadepark. Ondertussen is het paard gearriveerd. Nu stapt Pieter als sint Maarten op het paard. Vele honderden kinderen staan met hun lampionnetjes op sint maarten te wachten. Met sint Maarten voorop, zet de lang gerekte stoet van fakkels en lampionnen zich in beweging. Kinderen zetten de liedjes van sint Maarten in. En de moeders vallen bij. Maar even later halen de moeders herinneringen op over de sint Maarten van toen. Zij leerden toch veel meer liedjes als nu de kinderen. Dan probeert een moeder een re-mix op een sinterklaaslied, maar dat blijft in het vage hangen. Ondertussen is het klokhuis in zicht. De kinderen komen met een wijde boog om sint Maarten heen staan. Het paard is dan ondertussen aan de zijkant gezet. Want nu gaat sint Maarten vertellen over wat hem als soldaat van de god Mars is overkomen. Geweldig dat sommige kinderen echt in het verhaal zitten en denken dat het echt hier in Poort is gebeurd. De kinderen zijn het roerend met sint Maarten eens, je kunt beter vrede hebben en zorg en liefde voor de mensen om je heen hebben. Dan dat je als soldaat aan gevechten mee doet om mensen te doden. ‘Nee, dan kun je beter soldaat van Jezus worden, en voor de vrede en het delen van je mantel gaan’. Alle kinderen krijgen na het geweldige verhaal een krentenbol met een pakje chocomelk. En nu gaat de lang gerekte rij de wijk in. Want nu mogen de kinderen het licht laten schijnen in de donkere wijk. Even later zijn de liedjes over sint Maarten in heel de wijk te horen! Wat een fantastisch kinderfeest! Met plezier wordt alles opgeruimd, en tevreden kijken we terug, en natuurlijk vooruit naar volgend jaar!

STILTE

Vandaag is het net even anders dan anders op het kerkcafe. Zitten we anders eerst op de banken, nu starten we in een kring op de stoel. In het midden staat de kaars al klaar. Maar eerst wordt de kring steeds groter, fijn, dat er steeds mensen bij komen. Eigenlijk zijn we al bezig met het stil zijn als er gesproken wordt dan is dat op een fluistertoon. Zelf moet ik het vandaag even buiten mijn stem doen, dus mij komt dit fluisteren erg goed uit. Het Licht van Christus wordt ontstoken. En we starten met het poetsen van parels, de mooie momenten mogen met elkaar worden gedeeld. Er zijn mooie grote glanzende parels bij, maar toch ook een paar doffe parels. Het zou toch fijn zijn als deze doffe parels door de grote glans van de anderen, ook weer gaan stralen. Als mens hebben we elkaar nodig om de ander te laten stralen. We starten met de ontspanningsoefeningen, fijn, om zo je adem door je lijf te laten gaan. Dan leest Paul de mooie tekst van psalm 62 in verschillende varianten voor. Wat mooi! Die zachte muur, blijft bij mij hangen. Hoe kan een muur nu zacht zijn? Of is dit nu juist de muur van stilte? Al mediterend is het nu ‘zonder stem’ echt genieten. We sluiten de meditatie af met het kringgebed. Hier mag alles gezegd worden, maar ook hier is de stilte fijn. In canon zingen we het lied voor de maaltijd. Dan staat er een heerlijke ponpoemsoep voor ons klaar. We genieten er samen van en ondertussen wordt er nu volop gepraat. Zo nemen we de sint Maarten viering door. Want op 11 november gaat sint Maarten op zijn paard de kinderen voor om samen bij het ‘Klokhuis’, het mooie verhaal te vertellen. De pan en de bijbel worden dan verdeeld voor 25 november. We zingen nog een mooi lied en nemen afscheid. Wat kan ‘stilte’ waardevol zijn! Geïnteresseerd? Kom eens langs en praat mee over de vragen van het leven, tot ziens op 25 november of 9 december!

RUIS OP DE LIJN

Het is een mooie groep mensen als we het Licht van Christus aansteken. Deze keer gaat het over de beden uit ‘Het onze Vader’, leidt ons niet in verzoeking, maar verlos ons van de boze. En dan hoort het gebed in gebarentaal er natuurlijk helemaal bij. Dan zingen we een bijzonder lied, , God die mij kent zoals ik ben, niets meer en niets minder. We spelen het spel van de verleiding. Soms kun je in je hoofd en hart een behoorlijke strijd voeren of je iets wel of niet doet. En wie zijn die stemmen dan daar diep van binnen? Als het masker wordt omgedraaid zien we een engel en een duivel. Tja, en welke bijbelteksten moeten hier dan bij? Deze keer is het een lastige tekst uit de brief van Jacobes. De beeldspraak is mooi. Een golf te zijn, die heen en weer gaat in de branding. En Een God als schaduw van liefde om je heen. Geweldig, je schaduw die er eigenlijk altijd is. Nou ja, en die bewolkte dagen dan? Dan is de schaduw er wel, maar dan niet zichtbaar!Maar de tekst is pittig, want waarom mag je niet aarzelen? Staan we altijd wel zo stevig in het geloof, als we zelf wel zouden willen? Een mooie dialoog komt op gang over geloven in een andere cultuur. Mensen die altijd het bericht beginnen met het positieve bericht dat ze er nog zijn en dat ze God kunnen loven. En eindigen dan het bericht om voor ze te blijven bidden. Eigenlijk is dit een bericht vanuit de bijbel. Want beginnen al die brieven niet zo! Staan wij dan in onze cultuur te ver af van dat positieve geloven. Tja, veroorzaken wij dan zelf die ruis op de lijn naar God toe? Moeten we niet meer gaan luisteren naar wat God ons te zeggen heeft. Mooi om zo met elkaar in gesprek te zijn. En alle antwoorden komen, als we het lied zingen van een God die liefde is. Wie aarzelt gaat met de anderen mee, krijgt ondersteuning van de mensen om zich heen. Fijn als lied en gesprek zo goed op elkaar betrokken zijn. Dan is er tijd om culinair te genieten van een heerlijke soep en vers fruit. Op zondag 28 oktober is het volgende kerkcafe, dan is het de dag van de stilte. Vanaf 15.45 uur is er dan een stiltewandeling in het labyrint, in het Cascadepark. Aansluitend het kerkcafe met natuurlijk als thema ‘stilte’. Geïnteresseerd? Kom en voel je welkom!

Buurt, Bakje, Bus

Wat een fantastisch weer, het is echt genieten als ik de bus uitstap. Vandaag staan we weer met de ‘kerk op wielen’ op het pleintje van gezondheidscentrum ‘Vizier’. In mij zelf zingend zet ik de stoeltjes en de tafels buiten. Sta nog even te twijfelen of ik gelijk het speel kleed voor de kinderen er uit leg. Toch nog maar even wachten! Eerst de koffie maar klaar maken. De koekjes staan al uitnodigend op de tafel buiten. Corry komt binnen en samen gaan we aan de slag met de koffie, maar oh wee! De stroom zakt weg, wat is er aan de hand? Natuurlijk hebben we dan Pieter nodig. Die besluit om de accu’s aan te sluiten. Het duurt even, maar dan is het ook dubbel genieten. Met de zon op het terras lijkt het wel Spanje! Eigenlijk nodigen we de voorbijgangers uit om lekker aan te schuiven. En inderdaad, ineens zit het terras vol. En ook het speelkleed wat we nu toch uitgerold hebben trekt de aandacht. En dan die leuke legoblokken doen de rest. Er wordt volop geschreven in het gastenboekje. Wat valt er op? De vraag om taal lessen. Dat lijkt me erg frustrerend als je graag in het land waar je nu woont, de taal wil leren, en er is nog geen plaats voor jou, in het lopende lesprogramma. Klazien heeft een heerlijke herfstsoep gekookt, met een leuke groep mensen genieten we van deze gezonde variant met zoveel verse groenten. En als we al aan het opruimen zijn, komen er nog wat mensen een praatje maken. Wat een gezellige boel vandaag. Genieten van de heerlijke warme zonnestralen en genieten van al die mensen die zo spontaan aan komen lopen. Een luisterend oor en een bakje koffie doen wonderen! Volgende week staat er hete bliksem op het menu. Het zou geweldig zijn om jou hier dan ook te ontmoeten. Een fijne week en tot ziens!

OP VERHAAL KOMEN

Gewoon op een woensdagavond op zoek naar het ‘eigen ik’ in de bijbel. Met een leuke groep mensen gaan we op reis . Het thema van de avond is ‘identiteit’. Je naam, is die belangrijk? Wat betekent je naam? Waar komt je naam vandaan? We doen een rondje en vertellen over onze naam. Dan lezen we een verhaal van een Syrische journalist. Alles moest ze achterlaten. In een vreemd land, waar je de taal en cultuur niet kent, je weg vinden. Gelukkig kijkt ze terug op veel mensen die vol liefde haar omringden. Om zo weer het ‘eigen ik’ te vinden. We kijken samen naar wat ze achter moet laten en wat ze krijgt. Dan lezen we het verhaal in de bijbel van Daniel. Daniel die gedeporteerd is naar Babel. Met zijn vrienden krijgt Daniel een andere naam. Zijn naam die met de God van Israel te maken heeft, wordt ineens een naam die met de vele goden van Babel te maken hebben. Daniel mag met zijn vrienden een opleiding in Babel volgen. Daniel houdt wel vast aan de joodse gebruiken en voedselwetten. Het gaat Daniel en zijn vrienden goed in Babel. We praten in groepjes het leven in Babel, van Daniel door, aan de hand van zes vragen. Als we terug keren in de kring kijken we naar onze eigen identiteit. Zo eindigen we onze reis, en zijn we even op verhaal gekomen. Ook ‘op verhaal komen’? Kom 31 oktober en doe mee. We komen op de unieke locatie van het ‘Klokhuis’ bij elkaar. Voor de organisatie is het wel fijn als je door geeft dat je komt. Tot ziens!

CONTACT

De kaars wordt aangestoken, we zingen het lied ‘Zo vriendelijk en veilig als het Licht’. Eigenlijk raakt mij de zin ‘bestorm Hem met mijn vragen’. Vandaag staat de bede van ‘het onze Vader’ centraal. En hebben we dan contact met God, of heeft God contact met ons? Contact met de moderne media is best lastig. Het leuke hoorspel laat ons zien dat je soms heel veel geduld moet hebben om uiteindelijk nog niet in contact te komen. En ook de tekst van het gedicht van Joost Zwagerman zet ons aan het denken, wie nu met wie contact heeft. De leerlingen van Jezus vragen dan ook hoe ze contact moeten maken met God. Contact moet je tijd voor vrij maken, en dat schiet er vaak bij in. Rust nemen om alles uit te spreken, en weten dat er altijd geluisterd wordt. De bestorming met vragen mag ook, want we leven in een gebroken wereld. Vaak zien we het zo anders en willen we op onze manier antwoorden. En hierdoor zien we niet dat het antwoord er vaak al op een andere manier is. Op onze pc kunnen we afgeluisterd worden en moeten we uitkijken voor verkeerde berichten. Maar de verbinding met God is tussen mij en God. En natuurlijk kan hier ook ruis op de lijn komen. Dit gaan we in het volgende kerkcafe bespreken. Want dan gaat het om de beden ‘leidt ons niet in verzoeking, maar verlos ons van de boze’. In ons kringgebed doen we voorbede voor al het leed in de wereld, en we sluiten af met het gebed wat Jezus ons zelf heeft geleerd. Na de geestelijke voeding is het tijd voor soep en brood, met een heerlijk toetje sluiten we dit geweldige kerkcafe af. Geïnteresseerd naar het thema ‘ruis op de lijn’, kom gewoon langs! Altijd welkom in de ‘Sterrenschool’.