TOEN EN NU ACTUEEL

De zon schijnt, en er ligt weer een fijn kerkcafé voor mij. Ondanks wat afzeggingen komt er weer een mooi aantal mensen binnen. Ina heeft de leiding en start met het aansteken van het Licht. Het Licht van Christus gaat schijnen op het thema ‘bezinning’. We lezen een behoorlijk stuk tekst uit Nummeri 12. Deze tekst ligt bij mij heel gevoelig het was mijn eerste preek ooit. Ik kreeg de tekst en moest er wat van maken. En dit alles heeft er toe bijgedragen dat ik nog steeds met veel plezier voor mag gaan. Na dit persoonlijke uitstapje luister ik verder naar het voorlezen van de tekst. Poeh, wat veel actualiteit zit er in deze tekst. En eigenlijk is er gelijk een prachtige dialoog op gang. Een dialoog over vertrouwen in de onzekere toekomst. Politiek die inhaakt op de tijd van toen, over uitsluiting. En dan het nep-nieuws, eigenlijk was het toen net als nu in 2019. Mensen draaien het nieuws zo dat zij, hun eigen angst voor de onzekerheid, voorop zetten. En dan de jaloezie van mensen die andere talenten als jou hebben ontvangen. Als we al die talenten op een goede manier inzetten hebben we een geweldige organisatie! Toen en u, bijzonder om dit uit een bijbelboek te halen. Fijn om hier zo samen over te praten! We mogen genieten van een heerlijke veganistische soep. Een recept dat via de ‘klimaatmars’ verkregen is. Het Licht heeft ons stil laten staan bij mensen van toen en nu, en met dat Licht mogen we de onzekere toekomst ingaan. Dit kerkcafé is weer een mooie stap op weg naar Pasen. Geïnteresseerd? Kom 31 maart gewoon langs en ervaar warmte en liefde!

VEELKLEURIG LICHT

Met veel regen en wind beginnen we het kerkcafé over het veelkleurige licht. Er is een mooie groep mensen en we starten met het onmisbare Licht van Christus. Mooie liederen over het Licht maken het compleet. Sommige mensen leven helemaal op met het licht, de dagen lengen en er kan zoveel meer gedaan worden. Andere hebben moeite met het overspoelende licht. We lezen uit Johannes 8, over Jezus die zegt dat Hij het Licht van de wereld is. Toch nog een lastig stuk als je niets weet van de filosofische cultuur waar Jezus in leeft. We lezen de tekst nog eens, maar dan in een rollenspel. en dan is er meer duidelijkheid. Jezus die hier in de traditie blijft, en dan toch nieuw is in zijn woordenspel. Het Licht van de wereld, het navolgen van Jezus. Soms kun je de weg kwijt zijn, en dan is het echt donker. Dan heb je een lichtje nodig. Een lichtpuntje, een schouderklopje, een bemoediging. We gaan twee aan twee hierover met elkaar zoemen. Wat een mooie woorden worden er gedeeld. Fijn, om zo samen met elkaar Licht te delen. Het Licht niet weg stoppen, maar breed uitdelen! Dit doen we ook met de lichtjes die we in het gebed voor anderen aansteken, voor mensen die een lichtje nodig hebben. Er wordt een geweldige soep geserveerd, altijd weer fijn als mensen zo creatief in de keuken zijn. En onder het eten poetsen we samen een prachtig snoer parels bij elkaar. We sluiten af met een lied waar alles van deze avond wordt samen gevat. Bron van liefde licht en leven, voor elkaar zijn wij gemaakt, met uw hand elkaar gegeven. Het zijn mooie woorden om dit warme veelkleurige kerkcafé mee af te sluiten. Geïnteresseerd? Kom gewoon langs en dompel je onder in de warmte en het Licht!

HEMELSE TROOST

Het is koud als ik naar het kerkcafe ga. Er is een boeiend thema over ‘hemel en troost’. Een mooie groep mensen komt binnen, er moeten zelfs nog wat stoelen worden bij gezet. We beginnen met het gedicht, ‘mensen van voorbij’. Een jaar waarin er mij weer een aantal mensen zijn ontvallen. Tja, voor mij betekent dit, bevrijd van het lijden, pijn en verdriet. Samen lezen we over Jezus die in het evangelie van Johannes zijn leerlingen vertelt over zijn weg gaan uit deze wereld. En er wordt een plaats bereid voor ons mensen. Nu met alle wetenschap van deze tijd, geloven we nog in die hemel? Er komt een mooie dialoog tot stand, want dit heeft alles te maken met je beeld van de hemel. Een mooi verhaal wordt verteld over de spekkoek. Een spekkoek bestaat uit allerlei laagjes en deze laagjes vormen ons leven. Door het voorgeslacht worden we gevormd, en de mensen die na ons komen vormen weer een laagje boven ons. Zo is een spekkoek een leven gevormd door alle laagjes heen. Toevallig las ik net die middag het rooster voor de advent, ja, wat is toeval! Zo las ik over een gesprek wat drie embrio’s in de baarmoeder hebben. De sceptische embryo zegt, ‘ik geloof niet dat er na dit leven nog iets komt’. De zelfverzekerde embryo zegt, ‘geloof jij dan niet in de bevrijding en (de komst van het eeuwige licht? Daarop zegt de twijfelende embryo, ‘ tja ik weet het nog niet zo zeker, ik heb het nu toch ook wel goed’. De sceptische embryo kan het niet laten, ‘hoe zo, bevrijding? We zitten hier gewoon vast aan een streng, en hier komen we nooit meer los van. En eeuwig licht, ik geloof echt niets van een God of iets hogers of iets zweverigs, dat schiet toch ook niets op’. De twijfelende embrio gaat nog meer twijfelen. ‘Wat kunnen we nu weten van licht en bevrijding, want ik zie hier toch ook niets van. Eigenlijk is het hier en nu bij jullie en aan onze moeder vast, toch ook wel goed’. ’!. De zelfverzekerde embryo zegt dan vol verbazing, ‘horen jullie dan nooit die mooie stem, en voelen jullie dan niet die warmte rondom ons? Ik vertrouw er vast op dat we los komen van deze streng, en dat we voor altijd naar die warmte en dat licht toe gaan. En dan zullen we altijd onze Moeder zien!’) Eigenlijk kunnen we nog uren door gaan over dit hemelse onderwerp. Mooi is het dat we overgaan om deze hemelse spijzen samen te proeven, het brood voor onderweg en de wijn van het nieuwe koninkrijk. Tot slot staat er weer een heerlijke soep voor ons klaar en mogen we dit bijzondere kerkcafe afsluiten om elkaar de zegen toe te zingen. Geïnteresseerd, kom gewoon eens langs op 9 december. Zou geweldig zijn om jou daar te ontmoeten!

HUIS VAN LIEFDE

Het is koud als ik de Europalaan op loop. De zon begint voorzichtig te stralen. Vandaag de allereerste keer een viering op de verpleegafdeling. Van beide kanten wat wennen. Gewoon in de gang een kring met stoelen, en een keyboard. Jammer dat de kaars niet mag branden! En natuurlijk komt hier een oplossing voor, want wat moeten we zonder het Licht? In plaats van 1 kaars, hebben we er ineens 3, mooi, de drie-eenheid, wat wil een mens nog meer! Voorzichtig komen er wat bewoners, en natuurlijk wat afzeggingen. Als iedereen voorzien is van koffie, komen er dan toch nog opeens drie bewoners bij. En dan starten we toch in een mooie kring met de viering. Als het Licht brandt, zingen we voorzichtig het lied van de warmte en vriendelijkheid van het Licht. We vragen Gods zegen. Dan lezen we de tekst uit Marcus 12, het liefdesgebod. En we zingen natuurlijk de psalm over de liefde. Want waar liefde woont etc.. Bij de korte overdenking is het zo stil, dat je bijna een speld kan horen vallen. Abba, Vader, klinkt al mooi, zo door de gang heen. We hebben twee jarigen in ons midden en hier zijn we blij en dankbaar voor. We danken voor deze mooie morgen en sluiten af met de onmisbare zegen. Wat een ervaring, een huis vol liefde. Met een hart vol liefde neme we afscheid, met de afspraak om de volgende maand een kerstviering te verzorgen! En nu gaan we samen op weg naar dat grote Licht, wat ons als kerstcadeau is gegeven. Als ik naar huis loop, heeft de zon zich terug getrokken, en toch voel ik de warmte!!

SINT MAARTEN

Donkere wolken drijven over het Cascadepark, gelukkig blijft het droog. De ‘kerk op wielen’ is vlak bij het ‘klokhuis’ geparkeerd. En vele handen zijn hier bezig om honderden pakjes chocomel uit de verpakking te halen. Tegelijkertijd staan er al vele schalen krentenbollen klaar. Aan de geluidsinstallatie wordt druk gewerkt. De fakkels staan klaar om aangestoken te worden. Pieter neemt tegen kwart voor vijf zijn sint Maarten uitrusting mee naar de ingang van het Cascadepark. Ondertussen is het paard gearriveerd. Nu stapt Pieter als sint Maarten op het paard. Vele honderden kinderen staan met hun lampionnetjes op sint maarten te wachten. Met sint Maarten voorop, zet de lang gerekte stoet van fakkels en lampionnen zich in beweging. Kinderen zetten de liedjes van sint Maarten in. En de moeders vallen bij. Maar even later halen de moeders herinneringen op over de sint Maarten van toen. Zij leerden toch veel meer liedjes als nu de kinderen. Dan probeert een moeder een re-mix op een sinterklaaslied, maar dat blijft in het vage hangen. Ondertussen is het klokhuis in zicht. De kinderen komen met een wijde boog om sint Maarten heen staan. Het paard is dan ondertussen aan de zijkant gezet. Want nu gaat sint Maarten vertellen over wat hem als soldaat van de god Mars is overkomen. Geweldig dat sommige kinderen echt in het verhaal zitten en denken dat het echt hier in Poort is gebeurd. De kinderen zijn het roerend met sint Maarten eens, je kunt beter vrede hebben en zorg en liefde voor de mensen om je heen hebben. Dan dat je als soldaat aan gevechten mee doet om mensen te doden. ‘Nee, dan kun je beter soldaat van Jezus worden, en voor de vrede en het delen van je mantel gaan’. Alle kinderen krijgen na het geweldige verhaal een krentenbol met een pakje chocomelk. En nu gaat de lang gerekte rij de wijk in. Want nu mogen de kinderen het licht laten schijnen in de donkere wijk. Even later zijn de liedjes over sint Maarten in heel de wijk te horen! Wat een fantastisch kinderfeest! Met plezier wordt alles opgeruimd, en tevreden kijken we terug, en natuurlijk vooruit naar volgend jaar!