De icoon van Jezus’ vriendschap

(Johannes 15:14-15)

Oorsprong
Een icoon is een schilderij in de traditie van de vroege christelijke kerk, waarop iets of iemand uit de spirituele werkelijkheid wordt afgebeeld. Een icoon nodigt uit tot meditatie en gebed. De icoon van Jezus’ vriendschap is een van de oudste iconen die bewaard is gebleven: uit de 6e of 7e eeuw. Ze werd in de 19e eeuw gevonden in de ruïne van een koptisch klooster in Bauein, in de Egyptische woestijn. Het origineel van de icoon kan in het Louvre in Parijs worden bekeken.

Jezus gaat aan onze zijde
De persoon aan de rechterhand van Jezus is de abt van het klooster, Menas. De rol die hij in zijn hand houdt is waarschijnlijk een kloosterregel. Zijn krachtige blik is naar de mensen gericht. Met zijn rechterhand geeft hij een zegen. Wie met Jezus meetrekt door het leven, wordt een zegen van God voor anderen. De persoon naast Jezus staat echter ook symbool voor ieder van ons. 

Gericht op de toekomst
Zowel Jezus als zijn vriend zijn gericht op wat vóór hen ligt. Ze zijn samen op weg. Dit wordt benadrukt door de verschillende kleurenvlakken van de icoon. De weg achter hen ligt in het donker, de weg vlak voor hen is helder. Het lijkt alsof Jezus zijn vriend voorzichtig voortduwt met zijn arm op zijn schouder, alsof hij wil zeggen: “Wees niet bang, want ik ben bij je” (zie Jesaja 43:1-5a – zie ook Jesaja 43:18-19).

Jezus’ arm
Jezus en zijn vriend kijken niet naar elkaar, maar hun relatie is niet afstandelijk of koud. Jezus’ nabijheid wordt uitgedrukt door de arm die hij om de schouder van zijn vriend legt. Een arm, die zo te zien niet op hem weegt. Integendeel, de arm lijkt hem te dragen, door alles heen.

Het evangelie en het kruis
Jezus heeft een rijk versierd boek in zijn linkerarm. Een evangelieboek zoals dat wordt gebruikt voor de plechtige verkondiging van het Evangelie tijdens de liturgie. Jezus brengt de blijde boodschap van het evangelie (zie Lucas 4:17-19). Jezus is een vriend, maar ook als vriend blijft hij onze ‘Leraar’ en ‘Heer’ .
Jezus’ evangelie wordt volbracht aan het kruis. In het midden van de icoon, bovenaan, kun je een kruisje zien. Maar in de icoon kun je ook een onzichtbaar kruis zien. De verticale balk loopt in het midden, tussen Jezus en zijn vriend. De horizontale balk loopt over hun schouders, en wordt gedeeltelijk gevormd door Jezus’ arm op de schouder van zijn vriend. De relatie tussen Jezus en zijn vriend wordt gekenmerkt door het kruis, door Jezus’ trouwe liefde tot het einde toe, zonder voorbehoud (zie Johannes 13:1), een liefde die ‘ja’ blijft zeggen, zelfs als wij ‘nee’ zeggen.

Jezus’ ogen
Kijk naar Jezus’ ogen. Ze zijn erg open, vriendelijk en doordringend. Het evangelie merkt de blik van Jezus vaak op (zie bv. Marcus 1:16-20; Lucas 19:5; Marcus 10:21, enz.). Het is alsof Jezus’ ogen ons twee dingen willen zeggen:  Jezus’ ogen zijn gericht op Gods toekomst, op Gods koninkrijk. Hij nodigt ons uit hetzelfde te doen: om met hem dezelfde kant op te kijken.  Tegelijkertijd kijken Jezus’ ogen naar elk van ons die voor de icoon bidt. Alsof ze willen zeggen: “Laat mij naar jou kijken. Blijf daar waar je bent en bid. Vlucht niet weg, ren niet voor jezelf weg. Wees hier zoals je nu bent, zelfs als je nu niet kunt bidden.

Een innerlijke zekerheid
Biddend bij deze icoon mag je bedenken: “Dit is ook mijn verhaal, het verhaal van Jezus’ vriendschap voor mij.” We worden gezien en geroepen door Jezus. We zijn met hem meegegaan als zijn leerlingen. Als we achterom kijken, weten we hoeveel mislukking, pijn en lijden er in ons leven geweest kan zijn. Maar omdat Jezus ons aan zijn zijde houdt met zijn trouwe liefde, mogen we ook horen hoe hij tegen ons zegt: “Ik noem jullie geen dienaren meer (…); vrienden noem ik jullie” (Johannes 15:15). Zijn hand om onze schouder, zijn trouwe nabijheid, zijn kracht en zijn liefde zijn de enige dingen die er toe doen. Ons aan hem toevertrouwen als een vriend, met hem door het leven gaan naar de Vader, een zegen zijn voor anderen: dát is het echte leven!

Speurtocht Pinksteren 2021

Zoeken naar schapen

Pinksteren 2016 was er voor de eerste keer ‘Slapen bij de Schapen’. Het was een groot succes. Dus deden we het in 2017 weer en ook in 2018 en 2019 was het een feest. Vorig jaar kon het niet doorgaan door corona. En ook dit jaar is er nog steeds geen ‘Slapen bij de Schapen’ mogelijk. Je zou het haast vergeten. Daarom dit Pinksterfeest toch een activiteit om ons er aan te herinneren. Want volgend jaar gaat het vast en zeker weer gebeuren. En dan moet je het wel snappen, als we zeggen ‘Kom je weer slapen bij de schapen?’

Wat gaan er dit jaar gebeuren? Er is een speurtocht in het labyrint. Als de herder met zijn kudde naar het park komt, kunnen er zo maar schapen verdwalen of kwijtraken. Daarom moet de herder altijd heel goed oppassen. Dit jaar komt de herder niet met zijn kudde. Maar er zijn wel kleine schapen die verdwaald zijn of zich verstopt hebben.

Die zoektocht kun je doen op de 1e en de 2e Pinksterdag (23 en 24 mei) van 14.00 tot 16.00 uur.

De borden van het slapen bij de schapen staan bij het Klokhuis. Daar is de wei waar de schapen moeten lopen. Maar de schapen zijn er niet. De kinderen moeten de schapen zoeken. In de wei staat een kist met opdrachten.. De schapen hebben zich verstopt in het labyrint. Elk schaap heeft een kaartje aan zijn staart. Als je een schaapje vindt, laat je het rustig zitten waar het zit, maar je streept het woord dat op het kaartje staat door in de woordzoeker op de opdrachten kaart. Als je alle schapen hebt gevonden heb je alle woorden doorgestreept, op vijf woorden na. Met die woorden kun je een zin maken. Als je de oplossing weet, ga je met je opdrachtenkaart naar de Tiny Church. Die kaart is het bewijs dat je alle schapen gevonden hebt. En dus krijg je in de Tiny Church een beloning voor het zoeken naar de schapen. Succes, we hopen je te zien!

Het feest van de Geest

Wat is dat voor een vogel?

De Tiny Church etalage heeft weer een nieuwe uitstraling en dat heeft te maken met een nieuw feest. Eerst hadden we Kerst met de stal, de schapen en de herders voor bijna  iedereen is de geboorte van baby Jezus wel een bekend verhaal, maar het kind Jezus werd groot en begon verhalen te vertellen over God, over hoe je goed voor Gods wereld en de mensen kan zorgen. Achter het raam kwam een verhalen-kruis met allemaal hokjes en elke week kwam er in zo’n hokje een nieuw verhaal over wat Jezus deed en vertelde aan de mensen. Weet je nog dat hij op een ezel Jeruzalem binnenreed en de mensen voor hem gingen juichen. Dat was het verhaal bij de palmpaasstok. Daarna kwamen de verdrietige verhalen over de kruisiging, toch liep dat goed af. Na drie dagen was het graf leeg en kwam Jezus langs bij zijn vrienden. Toen Jezus zei: ‘Ik wens jullie vrede’ geloofden zijn vrienden Jezus is niet dood, hij leeft. Dat vieren we nog steeds met Pasen.

Na het Paasfeest komt het derde feest en is het weer heel anders in de Tiny Church. Er hangt een grote vogel bij het raam. En in de takken zitten allemaal kleine vogeltjes. Wat heeft dat te betekenen? Wat is dat voor een vogel?


Jezus bleef niet meer bij zijn vrienden wonen. Af en toe was hij er opeens even weer. Hij legde ze uit wat ze moeten doen; ‘wat ik begon, daar moeten jullie verder aan werken’. Dat kunnen we helemaal niet, zeiden ze. Maar Jezus zei: ‘wees maar niet bang, ik zal jullie helpen zonder dat je mij ziet. Wacht maar in Jeruzalem, ik stuur jullie de Geest van God en dan kunnen jullie het wel. ‘Zo nam Jezus op de Olijfberg afscheid van zijn  vrienden en die gingen terug naar hun huis in Jeruzalem. De dag van het afscheid noemen wij Hemelvaartsdag. Tien dagen na het afscheid gebeurde het. De vrienden stormden ineens naar buiten en begonnen enthousiast over Jezus te vertellen. De mensen vonden het maar raar. Zijn jullie soms dronken? Nee, zeiden  ze, de Geest van God maakt ons zo enthousiast en die helpt ons om te doen wat Jezus ook deed.

De Geest van God?

Ja dat lijkt op wind en adem, je kan niet vastpakken, maar om er een beetje van te begrijpen kun je denken aan een postduif, die boodschappen over kan brengen. De Geest van God kun je vergelijken met een duif die van de een naar de ander vliegt. De Geest laat de mensen weten wat God van ze wil. En als ze iets aan God willen vragen, dan vliegt de vogel van de Geest om aan God te vertellen wat jij aan hem vraagt. Zo’n duif is maar een beeld maar hij geeft de beweging aan en zo’n duif is ook steeds onderweg en moeilijk te pakken. Daarom hangen er vogels achter het raam in de Tiny Church. Als beeld van die Geest van God met een boodschap van hoop. Zo kunnen we het feest van Pinksteren beter begrijpen en onthouden. Pinksteren noemen we dus ook het feest van de Geest.