STILTE

Vandaag is het net even anders dan anders op het kerkcafe. Zitten we anders eerst op de banken, nu starten we in een kring op de stoel. In het midden staat de kaars al klaar. Maar eerst wordt de kring steeds groter, fijn, dat er steeds mensen bij komen. Eigenlijk zijn we al bezig met het stil zijn als er gesproken wordt dan is dat op een fluistertoon. Zelf moet ik het vandaag even buiten mijn stem doen, dus mij komt dit fluisteren erg goed uit. Het Licht van Christus wordt ontstoken. En we starten met het poetsen van parels, de mooie momenten mogen met elkaar worden gedeeld. Er zijn mooie grote glanzende parels bij, maar toch ook een paar doffe parels. Het zou toch fijn zijn als deze doffe parels door de grote glans van de anderen, ook weer gaan stralen. Als mens hebben we elkaar nodig om de ander te laten stralen. We starten met de ontspanningsoefeningen, fijn, om zo je adem door je lijf te laten gaan. Dan leest Paul de mooie tekst van psalm 62 in verschillende varianten voor. Wat mooi! Die zachte muur, blijft bij mij hangen. Hoe kan een muur nu zacht zijn? Of is dit nu juist de muur van stilte? Al mediterend is het nu ‘zonder stem’ echt genieten. We sluiten de meditatie af met het kringgebed. Hier mag alles gezegd worden, maar ook hier is de stilte fijn. In canon zingen we het lied voor de maaltijd. Dan staat er een heerlijke ponpoemsoep voor ons klaar. We genieten er samen van en ondertussen wordt er nu volop gepraat. Zo nemen we de sint Maarten viering door. Want op 11 november gaat sint Maarten op zijn paard de kinderen voor om samen bij het ‘Klokhuis’, het mooie verhaal te vertellen. De pan en de bijbel worden dan verdeeld voor 25 november. We zingen nog een mooi lied en nemen afscheid. Wat kan ‘stilte’ waardevol zijn! Geïnteresseerd? Kom eens langs en praat mee over de vragen van het leven, tot ziens op 25 november of 9 december!

RUIS OP DE LIJN

Het is een mooie groep mensen als we het Licht van Christus aansteken. Deze keer gaat het over de beden uit ‘Het onze Vader’, leidt ons niet in verzoeking, maar verlos ons van de boze. En dan hoort het gebed in gebarentaal er natuurlijk helemaal bij. Dan zingen we een bijzonder lied, , God die mij kent zoals ik ben, niets meer en niets minder. We spelen het spel van de verleiding. Soms kun je in je hoofd en hart een behoorlijke strijd voeren of je iets wel of niet doet. En wie zijn die stemmen dan daar diep van binnen? Als het masker wordt omgedraaid zien we een engel en een duivel. Tja, en welke bijbelteksten moeten hier dan bij? Deze keer is het een lastige tekst uit de brief van Jacobes. De beeldspraak is mooi. Een golf te zijn, die heen en weer gaat in de branding. En Een God als schaduw van liefde om je heen. Geweldig, je schaduw die er eigenlijk altijd is. Nou ja, en die bewolkte dagen dan? Dan is de schaduw er wel, maar dan niet zichtbaar!Maar de tekst is pittig, want waarom mag je niet aarzelen? Staan we altijd wel zo stevig in het geloof, als we zelf wel zouden willen? Een mooie dialoog komt op gang over geloven in een andere cultuur. Mensen die altijd het bericht beginnen met het positieve bericht dat ze er nog zijn en dat ze God kunnen loven. En eindigen dan het bericht om voor ze te blijven bidden. Eigenlijk is dit een bericht vanuit de bijbel. Want beginnen al die brieven niet zo! Staan wij dan in onze cultuur te ver af van dat positieve geloven. Tja, veroorzaken wij dan zelf die ruis op de lijn naar God toe? Moeten we niet meer gaan luisteren naar wat God ons te zeggen heeft. Mooi om zo met elkaar in gesprek te zijn. En alle antwoorden komen, als we het lied zingen van een God die liefde is. Wie aarzelt gaat met de anderen mee, krijgt ondersteuning van de mensen om zich heen. Fijn als lied en gesprek zo goed op elkaar betrokken zijn. Dan is er tijd om culinair te genieten van een heerlijke soep en vers fruit. Op zondag 28 oktober is het volgende kerkcafe, dan is het de dag van de stilte. Vanaf 15.45 uur is er dan een stiltewandeling in het labyrint, in het Cascadepark. Aansluitend het kerkcafe met natuurlijk als thema ‘stilte’. Geïnteresseerd? Kom en voel je welkom!

Buurt, Bakje, Bus

Wat een fantastisch weer, het is echt genieten als ik de bus uitstap. Vandaag staan we weer met de ‘kerk op wielen’ op het pleintje van gezondheidscentrum ‘Vizier’. In mij zelf zingend zet ik de stoeltjes en de tafels buiten. Sta nog even te twijfelen of ik gelijk het speel kleed voor de kinderen er uit leg. Toch nog maar even wachten! Eerst de koffie maar klaar maken. De koekjes staan al uitnodigend op de tafel buiten. Corry komt binnen en samen gaan we aan de slag met de koffie, maar oh wee! De stroom zakt weg, wat is er aan de hand? Natuurlijk hebben we dan Pieter nodig. Die besluit om de accu’s aan te sluiten. Het duurt even, maar dan is het ook dubbel genieten. Met de zon op het terras lijkt het wel Spanje! Eigenlijk nodigen we de voorbijgangers uit om lekker aan te schuiven. En inderdaad, ineens zit het terras vol. En ook het speelkleed wat we nu toch uitgerold hebben trekt de aandacht. En dan die leuke legoblokken doen de rest. Er wordt volop geschreven in het gastenboekje. Wat valt er op? De vraag om taal lessen. Dat lijkt me erg frustrerend als je graag in het land waar je nu woont, de taal wil leren, en er is nog geen plaats voor jou, in het lopende lesprogramma. Klazien heeft een heerlijke herfstsoep gekookt, met een leuke groep mensen genieten we van deze gezonde variant met zoveel verse groenten. En als we al aan het opruimen zijn, komen er nog wat mensen een praatje maken. Wat een gezellige boel vandaag. Genieten van de heerlijke warme zonnestralen en genieten van al die mensen die zo spontaan aan komen lopen. Een luisterend oor en een bakje koffie doen wonderen! Volgende week staat er hete bliksem op het menu. Het zou geweldig zijn om jou hier dan ook te ontmoeten. Een fijne week en tot ziens!

OP VERHAAL KOMEN

Gewoon op een woensdagavond op zoek naar het ‘eigen ik’ in de bijbel. Met een leuke groep mensen gaan we op reis . Het thema van de avond is ‘identiteit’. Je naam, is die belangrijk? Wat betekent je naam? Waar komt je naam vandaan? We doen een rondje en vertellen over onze naam. Dan lezen we een verhaal van een Syrische journalist. Alles moest ze achterlaten. In een vreemd land, waar je de taal en cultuur niet kent, je weg vinden. Gelukkig kijkt ze terug op veel mensen die vol liefde haar omringden. Om zo weer het ‘eigen ik’ te vinden. We kijken samen naar wat ze achter moet laten en wat ze krijgt. Dan lezen we het verhaal in de bijbel van Daniel. Daniel die gedeporteerd is naar Babel. Met zijn vrienden krijgt Daniel een andere naam. Zijn naam die met de God van Israel te maken heeft, wordt ineens een naam die met de vele goden van Babel te maken hebben. Daniel mag met zijn vrienden een opleiding in Babel volgen. Daniel houdt wel vast aan de joodse gebruiken en voedselwetten. Het gaat Daniel en zijn vrienden goed in Babel. We praten in groepjes het leven in Babel, van Daniel door, aan de hand van zes vragen. Als we terug keren in de kring kijken we naar onze eigen identiteit. Zo eindigen we onze reis, en zijn we even op verhaal gekomen. Ook ‘op verhaal komen’? Kom 31 oktober en doe mee. We komen op de unieke locatie van het ‘Klokhuis’ bij elkaar. Voor de organisatie is het wel fijn als je door geeft dat je komt. Tot ziens!

CONTACT

De kaars wordt aangestoken, we zingen het lied ‘Zo vriendelijk en veilig als het Licht’. Eigenlijk raakt mij de zin ‘bestorm Hem met mijn vragen’. Vandaag staat de bede van ‘het onze Vader’ centraal. En hebben we dan contact met God, of heeft God contact met ons? Contact met de moderne media is best lastig. Het leuke hoorspel laat ons zien dat je soms heel veel geduld moet hebben om uiteindelijk nog niet in contact te komen. En ook de tekst van het gedicht van Joost Zwagerman zet ons aan het denken, wie nu met wie contact heeft. De leerlingen van Jezus vragen dan ook hoe ze contact moeten maken met God. Contact moet je tijd voor vrij maken, en dat schiet er vaak bij in. Rust nemen om alles uit te spreken, en weten dat er altijd geluisterd wordt. De bestorming met vragen mag ook, want we leven in een gebroken wereld. Vaak zien we het zo anders en willen we op onze manier antwoorden. En hierdoor zien we niet dat het antwoord er vaak al op een andere manier is. Op onze pc kunnen we afgeluisterd worden en moeten we uitkijken voor verkeerde berichten. Maar de verbinding met God is tussen mij en God. En natuurlijk kan hier ook ruis op de lijn komen. Dit gaan we in het volgende kerkcafe bespreken. Want dan gaat het om de beden ‘leidt ons niet in verzoeking, maar verlos ons van de boze’. In ons kringgebed doen we voorbede voor al het leed in de wereld, en we sluiten af met het gebed wat Jezus ons zelf heeft geleerd. Na de geestelijke voeding is het tijd voor soep en brood, met een heerlijk toetje sluiten we dit geweldige kerkcafe af. Geïnteresseerd naar het thema ‘ruis op de lijn’, kom gewoon langs! Altijd welkom in de ‘Sterrenschool’.